Σύγχρονο κέντρο φυσικοθεραπείας με πληρότητα σε όργανα
και μέσα θεραπείας.
Υπέρηχος, Laser, Osteotron III, Biofeedback, Δινόλουτρο.

ΗΛΕΚΤΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ:
Με τον όρο ηλεκτροθεραπεία εννοείται η χρήση της ηλεκτρικής ενέργειας με σκοπό τη θεραπεία. Στο χώρο της φυσικοθεραπείας η ηλεκτροθεραπεία χρησιμοποιείται για πολλούς λόγους όπως η μείωση του πόνου, η μείωση του μυϊκού τόνου, η ιστική επιδιόρθωση, η μυϊκή ενδυνάμωση.
Η συσκευή που διαθέτει το φυσικοθεραπευτήριο διαθέτει όλες τις μορφές ρευμάτων που χρησιμοποιούνται στη φυσικοθεραπεία, προγράμματα ιοντοφόρεσης καθώς και 134 έτοιμα προγράμματα θεραπειών για διάφορες παθήσεις όπου έχουν τοποθετηθεί στην συσκευή μετά από κλινικές μελέτες. Επίσης διαθέτει την δυνατότητα ηλεκτροδιάγνωσης με τετραγωνικό και τριγωνικό ρεύμα και σχηματισμό στην οθόνη της συσκευής της γραφικής παράστασης (S-D curve). Η συσκευή συνδέεται με συσκευή αναρρόφησης.
ΥΠΕΡΗΧΟΣ: Ο υπέρηχος είναι μια μηχανική ταλάντωση μορίων και ουσιαστικά ταυτίζεται με ηχητικά κύματα υψηλής συχνότητας. Τα κύματα αυτά έχουν συχνότητες πάνω από το εύρος ήχων που μπορεί να ακούσει ο άνθρωπος (πάνω από 20κHz) και έτσι δικαιολογείται ετυμολογικά το όνομα υπέρηχο. Η κυριότερη θεραπευτική χρήση του υπερήχου περιλαμβάνει την προαγωγή της επιλεκτικής θέρμανσης του κολλαγόνου, των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της θερμοθεραπείας,
της επούλωσης οξέων τραυματισμών μαλακών μορίων, της ανακούφισης νευρογενούς και χρόνιου πόνου και της βελτίωσης του ουλώδους ιστού.
LASER: Η λέξη Laser (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) σε ελεύθερη μετάφραση αποδίδεται ως Ενίσχυση Φωτός με Εξαναγκασμένη Εκπομπή Ακτινοβολίας. Το Laser εφαρμόζεται στο χώρο της φυσικοθεραπείας με στόχο την επιτάχυνση της διαδικασίας επούλωσης, τη μείωση του πόνου, την αύξηση της ελαστικής δύναμης του ουλώδους ιστού, τη μείωση του ουλώδους ιστού, τη μείωση της φλεγμονής και τη μείωση του χρόνου πόρωσης των καταγμάτων.
OSTEOTRON III: Πρόκειται για ένα χαμηλής παλμικότητας υπέρηχο (Low Intensity Pulsed Ultrasound). Η διεγερτική ηχητική πίεση που δημιουργείται επιταχύνει την οστεοσύνθεση (παραγωγή οστίτη ιστού) και συνεπώς την επούλωση των οστών ακόμα και σε περιπτώσεις βαριών καταγμάτων. Μάλιστα θεραπείες διάρκειας 20 λεπτών την ημέρα, φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις μέρες ανάρρωσης.
BIOFEEDBACK: Το Biofeedback ή βιολογική ανατροφοδότηση ορίζεται ως η τεχνική διαμέσου της οποίας μια λειτουργία του οργανισμού που δεν είναι συνειδητή γίνεται αντιληπτή από τον ασθενή με οπτικοακουστικά μηνύματα, τα οποία είναι ευθέως ανάλογα με τις διάφορες καταστάσεις της συγκεκριμένης λειτουργίας (Basmajian 1989, Schwartz 1987, Wolf 1983). Όταν πυροδοτούνται οι κινητικές μονάδες (μύες), οι μυϊκές ίνες που τροφοδοτούν συστέλλονται όλες μαζί προκαλώντας το δυναμικό ενεργείας. Αυτά τα δυναμικά ενεργείας ανιχνεύονται είτε με επιφανειακά είτε με διαδερμικά ηλεκτρόδια. Τα σήματα αυτά μπορούν να απεικονιστούν με τη μορφή γραφήματος σε μια οθόνη ή, μέσω ενός ηχείου, με ηχητικά μπιπ.
ΔΙΝΟΛΟΥΤΡΟ: Το δινόλουτρο είναι ένα μεταλλικό δοχείο με ελεγχόμενη θερμοκρασία το οποίο συνεχώς αναδύεται, σχηματίζοντας έτσι δίνες νερού. Το δινόλουτρο μπορεί να είναι κρύο ή θερμό ανάλογα τους θεραπευτικούς σκοπούς. Το κρύο δινόλουτρο ενδείκνυται για οξείς και υποξείς καταστάσεις όταν επιθυμείται η άσκηση κατά την κρυοθεραπεία. το θερμό δινόλουτρο προτιμάται για τις χρόνιες καταστάσεις για την αύξηση της αιματικής ροής και της μυϊκής θερμοκρασίας ώστε να επιτευχθεί η αναλγησία, να αυξηθεί η τροφικότητα σε κυτταρικό επίπεδο, η απομάκρυνση των μεταβολιτών και των άλλων παραγώγων της διαδικασίας της φλεγμονής. Επισης είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στις μετεγχειρητικές καταστάσεις για την αύξηση της αιματικής ροής και την κινητοποίηση του μέλους.
Η θεραπευτική άσκηση βοηθά στην αποκατάσταση μυοσκελετικών κακώσεων και κινητικών προβλημάτων.

Η θεραπευτική άσκηση ή κινησιοθεραπεία, κυριαρχεί στη σύγχρονη φυσικοθεραπεία ως το θεραπευτικό μέσο, το οποίο εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση των περισσότερων μυοσκελετικών παθήσεων. Επίσης η βιολογική επίδραση της στους ανθρώπινους ιστούς (τους μύες, τα οστά, τους τένοντες, τις αρθρώσεις, τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τα νεύρα) έχει μελετηθεί και κατανοηθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέσο φυσικοθεραπείας.
Οι διάφοροι τύποι άσκησης προκαλούν μηχανικά ερεθίσματα στους ανθρώπινους ιστούς και παράγουν ένα βιολογικό αποτέλεσμα. Με το κατάλληλο πρόγραμμα άσκησης, ανάλογα με τη μυοσκελετική πάθηση ή τραυματισμό, το βιολογικό αποτέλεσμα μπορεί να λειτουργήσει θετικά και να οδηγήσει στην αποκατάσταση των τραυματισμένων ιστών.
Τα πολύ θετικά αποτελέσματα της θεραπευτικής άσκησης σε διάφορες μυοσκελετικές παθήσεις έχουν αποδειχθεί με πάρα πολλά άρθρα στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία.
Κατάλληλη Μέθοδος Διάγνωσης για σπονδυλικά προβλήματα, για πόνο αυχενικής ή θωρακικής ή οσφυϊκής μοίρας.

Η Μηχανική Διάγνωση και Θεραπεία ή μέθοδος McKenzie δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ’60 από τον Robin McKenzie, ένα φυσικοθεραπευτή από τη Νέα Ζηλανδία. Αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης και και στρατηγικών θεραπείας και πρόληψης, το οποίο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο από ειδικά εκπαιδευμένους φυσικοθεραπευτές.
Πρόκειται για μια συγκεκριμένη προσέγγιση στα σπονδυλικά προβλήματα και τη μείωση του πόνου της αυχενικής ή της θωρακικής ή της οσφυϊκής μοίρας, και όχι μόνο μια ομάδα ασκήσεων. Δύο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της μεθόδου. Το πρώτο είναι η μηχανική αξιολόγηση και η κατηγοριοποίηση των ασθενών, χρησιμοποιώντας ως οδηγό σημείο την κεντροποίηση του πόνου. Το δεύτερο είναι οι ασκήσεις αυτό-θεραπείας που επιλέγονται με βάση το σύνδρομο στο οποίο ανήκει ο ασθενής. Η μέθοδος συμπληρώνεται από τεχνικές κινητοποίησης και χειρισμών.
Η θεωρία πίσω από αυτή την προσέγγιση είναι ότι όταν ο πόνος περιορίζεται στο κέντρο, η πηγή του πόνου μπορεί να αντιμετωπιστεί ευκολότερα από ότι τα συμπτώματα. Ο μακροπρόθεσμος στόχος της μεθόδους είναι να εκπαιδεύσει τον ασθενή που υποφέρει από πόνο στη σπονδυλική στήλη, να θεραπεύει μόνος του τα συμπτώματα χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες ασκήσεις και στρατηγικές.
Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της μηχανικής αξιολόγησης της μεθόδου έχουν πραγματοποιηθεί πολλές έρευνες και αν και οι περισσότερες επικεντρώνονται στην οσφυϊκή μοίρα, υπάρχουν αρκετές έρευνες και για την αυχενική και την θωρακική μοίρα, με αποτέλεσμα να προκύπτουν τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία.